• 

à la Suheyla is ontstaan uit het verlangen om te delen. Of zoals Petrus het zei: 'Maar wat ik heb, geef ik u'. _{(Handelingen 3:6).}

• à la Suheyla deze week:
• Toe aan Carrière met God?

• à la Suheyla vorige week:
• Afhankelijkheidsverklaring

• Meer à la Suheyla

• Contact
• Links
• Zoeken
• Gebruikers
• Aanbevelen
• Log in
• Registreer

• 

Verrassend jong - Print tekst

Hij komt in aanmerking voor de nominatie van ‘oudste spreker in de Vineyard gemeente’.  Zijn eens lange verschijning kent een kromming: de jaren drukken hun stempel. Van achterin de zaal houd ik hem nauwlettend in het oog. Mijn oren staan op scherp. Geen woord wil ik missen want vanmiddag ben ik doorgeefluik. Met een microfoon geef ik zijn Nederlandse woorden in het Engels door aan enkele buitenlanders die met een headset de preek volgen.

Van tevoren dacht ik nog te weten waar hij over ging spreken. De onderwerpen van zijn preken zijn net zo gevarieerd als het eten van mijn ouders in de oogsttijd. Mijn ouders hebben een moestuin. En dat zal de hele familie weten. Al wekenlang bereidt mijn moeder courgette, gebakken, gekookt of rauw verwerkt in salade. Courgette in de middag en courgette bij het avondeten. Ook maakt ze er 24 uurs-soep van. Het thema van dominee Van Keulen is Jezus en ons leven in Zijn handen leggen. Of een variatie daarop. Ik kom bedrogen uit. Deze keer praat hij over ‘vreugde’. De leidraad in zijn preek is Filippenzen 4 waarin staat: ‘Verheug je in de Here te allen tijde…’ Deze woorden zijn van Paulus die op dat moment in de gevangenis zat. Hoe kun je vreugde ervaren als je verdriet hebt? Hoe kun je vreugde ervaren als je in de gevangenis zit? Hoe? Het verdriet kun je er niet uit schrapen of er uit huilen, volgens Dick van Keulen. Omstandigheden zijn soms niet een-twee-drie te veranderen. De sleutel zit hem in het uitnodigen van Jezus in dat verdriet, in die pijn, of het nu om oud zeer gaat of net opgelopen wonden.

Turbodiesel
Niet alleen dacht ik te weten waar dominee Van Keulen over zou spreken, ook nam ik aan dat de vertaling een makkie zou zijn. Hoe snel kan iemand van rond de 80 zijn? En weer verraste Van Keulen mij. Als een turbo ging hij van start. Eenmaal aan de praat, kan ik hem amper bijbenen. De vertaling is simultaan en hier en daar schakel ik mijn fantasie in om niet achterop te raken.

Marmer hakken
Na afloop van de preek ga ik naar hem toe. Ik bedank hem en zeg dat ik het moeilijk vind om vreugde te ervaren. Ook vind ik het de laatste tijd lastig Jezus in mijn leven te betrekken. Hoe houd ik het vol mijn leven aan Jezus te blijven geven en het van Hem te verwachten? Vriendelijk kijkt hij mij aan en vraagt naar mijn naam. Dan herhaalt hij in eenvoudige bewoordingen de boodschap van het evangelie. Ongeveer als volgt. Jezus is voor mij aan het Kruis gegaan. Al zou ik de enige zijn, Hij zou het nog doen. Uit liefde. Hij is het die mij kent. En ik mag mijn leven aan Hem geven. Al is het alleen maar de woorden uitspreken: ‘Jezus hier ben ik’. Ik hoef het niet zelf te doen. In geloof mag ik verwachten dat Jezus helpt. Ik hoef mijzelf niet te veroordelen. Jezus doet dat namelijk ook niet. Hij accepteert mij zoals ik ben. Hij weet heus wel hoe ik ben, Hij kent mij.
Dan haalt dominee Van Keulen aan wat iemand anders hem ooit vertelde. Jezus bejegent ons als een kunstenaar die een hoofd wil maken van een blok marmer. Het gaat erom de scherpe kanten weg te halen. Dat is wat Jezus doet, hij verwijdert onze scherpe kant en vormt ons.

Ogen
Ik sputter tegen. ‘Dominee, deze woorden ken ik en ik heb ze vaker gehoord. Wat als de passie voor Jezus er niet meer is? Al zo lang loop ik rond met onbeantwoorde vragen en verwachtingen die om vervulling smeken…’ Aan de hand van een persoonlijk voorbeeld legt hij mij uit dat ook hij heeft moeten wachten. Totdat hij het opgaf en zei: ‘Jezus, doet U het nu maar; ik heb geen energie meer om het zelf te doen.’ En God greep in. Opnieuw verrast dominee Van Keulen mij, maar niet om wat hem is overkomen. Dat verhaal had ik in een eerdere preek al gehoord. Wat mij verraste was zijn blik. Van dichtbij zag ik pas hoe zijn ogen twinkelden. Als een kind zo blij keek hij toen hij sprak over Jezus en Gods liefde.

Waar word jij blij van?