Terwijl de kerkdienst in volle gang is, glip ik weg. Onderweg naar huis besloot ik: God is dood. Als Hij er was geweest dan was er niet zo veel onrechtvaardigheid. Als Hij nog leefde zou er minder ellende zijn. Het kwaad heeft Hem overwonnen. Hij is er niet meer. Thuis begroef ik Hem. En sloot af met de woorden: ‘God, je bent een eikel’. Leeg voelde ik mij. Leeg om de ellende die ik om mij heen zag. Het verdriet van een vriendin, een collega die terminaal gediagnosticeerd is…
Vanochtend op de fiets bedacht ik dat Nietzsche in het bestaan van God moet hebben geloofd. Dood volgt op leven. En ik dacht aan Gods begrafenis. Als God dood is, waar blijf ik dan? Waar leef ik dan voor? Ik heb nagedacht over mijn collega. Voor zover ik weet, gelooft hij niet. Waar haalt hij de kracht vandaan om verder te leven? Wie of wat geeft hem de kracht om tegen de ziekte te vechten? Zijn familie en vrienden?
Ik heb geprobeerd de consequenties van Gods dood voor te stellen. En wat dat betekent. Ik herinner mij dat ik vroeger het leven knap waardeloos vond. Leeg en nutteloos. Ik stond op, deed van alles en ging slapen. De volgende dag herhaalde dit zich. Ik had en heb lieve familieleden en goede vrienden. Toch was dat niet genoeg. Ik had meer nodig dan sociale contacten, hoe diep, en hoe intiem en bevredigend die ook kunnen zijn. Ik ontdekte het vaderhart van God. Of ontdekte Hij mij? Ik heb ervaren dat Hij van mij houdt op een persoonlijke manier. Ik geloofde de woorden in de Bijbel waar staat dat God een persoonlijke plan met ons leven heeft. Mijn leven werd zinvol, ik bloeide op en werd steeds meer de mens zoals God het bedoeld heeft. Ik dacht God te kennen. Gisteren werd mij pijnlijk duidelijk dat ik Hem niet ken. Hij laat verschrikkelijk lijden toe. Hij tolereert niet te dragen verlies. Hij voorkomt schreeuwend onrecht niet. Waar wacht Hij toch op?
Ik weet niet waarom gebeden onbeantwoord lijken. Ik weet het niet. Een ding werd mij duidelijk. Als ik mijn schepper begraaf, ga ik ten onder. Ik ben zover heen dat ik zonder God niet kan en wil leven. Ik heb Hem nodig met al zijn gebreken en tekortkomingen. Ik heb Hem nodig al doet Hij niet wat ik wil. Ik heb zijn vermeende goedheid, liefde, waarheid en de hoop die het leven van Jezus geeft, nodig. Liever blijf ik vasthouden aan het idee van God dan goddeloos door het leven te gaan. Want dat trek ik niet.
Wat een bewondering heb ik voor de mensen die leven en God niet nodig hebben. Wat een ongelooflijke prestatie!
Bestaat God voor jou?
Reageer Log in of Registreer nu