De laatste tijd breng ik regelmatiger tijd met God door. Ik ben mij meer bewust van mijn afhankelijkheid van Hem. Alles leg ik bij God neer. ‘Heer, ik wil dolgraag ramen lappen. Ik heb het nog nooit gedaan en zou het willen doen. Vader geef mij de kracht en de wil.’ De hele week denk ik er aan. Wat heb ik allemaal nodig?
Allesreiniger
of ammonia
Ik praat erover met een collega. Zij blijkt een ervaringsdeskundige te
zijn. ‘Allesreiniger of ammonia, gebruik ik. En de zeem van de AH, de exacte
naam weet ik niet meer, die is perfect voor het schoonmaken van de wisser. En
natuurlijk heb je een sponsje nodig.’
Zaterdagochtend. D-day. Ik ga bidden. Ik kan wel wat kracht van boven
gebruiken bij deze niet alledaagse klus. Wanneer ik al mijn moed bij elkaar heb
geraapt, ga ik naar de keuken. Emmer, warm water, ruitenwisser, dopvol
allesreiniger, sponsdoekje. Het zeemlapje heb ik ergens liggen. Waar? Dat mag
Joost weten. Omdat hij er niet is, gebruik ik een oud katoenen hemd. Ik begin met de keukendeur en het -raam. Het keukentrapje gebruik ik om het
bovenlicht te bereiken. Zelfs dat sla ik niet over. Binnenkant, buitenkant. Op
naar de huiskamer en de voordeur. En ook hier binnenkant, buitenkant. Daarna
naar boven. Eerst pauze. Ik stort mij op de thee. Na twee mokken neem ik de
derde mee naar boven. Ik drink mijn thee tijdens de mentale voorbereiding op de
laatste loodjes. Nooit geweten dat ik in een aquarium leefde!
En dan eindelijk is de klus geklaard. ‘Niet door kracht, noch door geweld
maar door uw Geest’ (Zacharia 4:). Dank u wel, Heer! Trots loop ik door het
huis. De gewassen ruiten weerkaatsen mijn beeld. Er is meer licht. Of lijkt dat
maar zo? Overigens, het was slimmer geweest om eerst de ramen boven te doen en
daarna die van de benedenverdieping. De volgende keer is dat mijn tactiek.
Reageer Log in of Registreer nu