• 

à la Suheyla is ontstaan uit het verlangen om te delen. Of zoals Petrus het zei: 'Maar wat ik heb, geef ik u'. _{(Handelingen 3:6).}

• à la Suheyla deze week:
• Toe aan Carrière met God?

• à la Suheyla vorige week:
• Afhankelijkheidsverklaring

• Meer à la Suheyla

• Contact
• Links
• Zoeken
• Gebruikers
• Aanbevelen
• Log in
• Registreer

• 

Verwatte..? - Print tekst

‘Verwaten,’ zo noemt hij mijn woorden. Rolf vindt het bijna blasfemie hoe ik over God schrijf. ‘Hoe kan een mens tegen God praten, daar is Hij toch te groot voor!’ Met verwondering luister ik naar de mee-lezer van à la Suheyla. Juist van hem, een niet-christen, wil ik weten of de inhoud te volgen is. Ik zou zijn inbreng niet willen missen.

Ik heb Rolf de afgelopen twee jaar zien veranderen. In het begin liep hij rood aan bij het lezen van bepaalde stukken. Van ergernis of onbegrip? De afgelopen tijd zie ik geen fysieke veranderingen, althans niet voor het blote oog waarneembaar. Af en toe merkt hij wat op. Zoals over à la Suheyla ‘Learning on the job’. Hij vindt dat het verwaten is tot God te bidden en hulp te vragen.

Ik heb de betekenis van ‘verwaten’ opgezocht. Van Dalen zegt erover: ‘aanmatigend trots, met ijdele hoogmoed', het betekent hetzelfde als: ‘opgeblazen’. Ik laat de betekenis tot mij doordringen.

God nodigt zijn schepselen uit Hem te zoeken en te betrekken bij hun leven. Is dat niet de reden geweest waarom Jezus op aarde kwam? Om weer een brug te bouwen tussen mensen en God. Ik maak gebruik van die brug. Ik wandel erover en nader tot mijn Schepper en zeg: ‘Vader hier ben ik. Ik heb U nodig.’ Waaruit blijkt de hoogmoed? In het verschijnen voor God of in de woorden dat ik behoeftig ben en Hem nodig heb? Als dit verwaten is, wat is dan leven los van God?